دسته‌ها
اجتماعی

چگونه در جمع با اعتمادبه‌نفس صحبت کنیم؟

گاهی پیش می‌آید که  وقتی در جمعی شروع به صحبت کردن می‌کنیم، متوجه می‌شویم که افراد به صورتی که رضایت ما را فراهم کند به ما گوش نمی‌دهند و یا متوجه می‌شویم که خیلی از حضار کار کردن با موبایل و یا صحبت کردن با بغل‌دستی‌شان را به گوش دادن به ما ترجیح می‌دهند.

 این امر باعث می‌شود که اعتمادبه‌نفس ما حسابی خدشه‌دار شود، خودمان را سرزنش کرده و در دفعات بعدی تلاش می‌کنیم تا از صحبت کردن در جمع طفره رفته و بعد از مدتی متوجه خواهیم شد که حتی مهارت‌های اولیه برای صحبت در جمع را فراموش کرده‌ایم.

در این مقاله شش راهکار عملی برای یک سخنرانی جذاب و صحبت در جمع با اعتمادبه‌نفس کامل را برای شما تشریح خواهم کرد.

دوست داشتن کار سخنرانی

خیلی مواقع ما با خودمان صادق نیستیم و نمی‌خواهیم با خودمان روبرو شویم و جواب واقعی و درونی مان را بدانیم به همین خاطر کاری را بدون فکر و اندیشه و گاهی از روی چشم و هم‌چشمی انجام می‌دهیم و یک‌بار هم از خود سؤال نمی‌کنیم که آیا واقعاً این کار را دوست داریم؟

اگر کاری را دوست داریم به این معنی نیست که انجام این کار خیلی برای ما راحت خواهد بود، بلکه اگر کاری را دوست داشته باشیم آموزش این کار برای ما راحت‌تر خواهد بود و سختی‌های مسیر هم چندان ما را اذیت نخواهد کرد، چون می‌دانیم که این کار جزو علایق ماست و همه ما به‌خوبی می‌دانیم که دستیابی به هر هدفی بهای خاص خودش را دارد و عملاً بدون پرداخت بهای یک کار نمی‌توانیم در آن به موفقیت‌های چشم‌گیری دست‌یابیم.

گرفتن ارتباط چشمی با افراد

هنگام صحبت کردن با افراد درصدی از زمان را به نگاه کردن به چشمهای مخاطبان خود اختصاص دهیم. تلاش کنیم که هنگام نگاه کردن، افراد مشتاق و افرادی که به ما حس خوبی را می‌دهند انتخاب کنیم.

 اگر دقت کرده باشید بعضی از سخنرانان همیشه حواسشان به افرادی است که گوش نمی‌دهند و یا با موبایل خود، کار می‌کنند که این‌یک اشتباه محض است چون وقتی سخنران به شخصی  توجه می‌کند که زیاد از سخنرانی استقبال نمی‌کند ( به هر دلیلی ) احساس بدی به او دست می‌دهد و این باعث می‌شود که این حس بد را به بقیه مخاطبینش که مشتاق هستند هم انتقال دهد و این باعث می‌شود که مخاطبان مشتاق خودش را هم از دست بدهد.

نکته‌ای که در اینجا بسیار اهمیت دارد این است که هیچ‌وقت و تحت هیچ شرایطی مخاطبین خودمان را قضاوت نکنیم.

من دریکی از سخنرانی‌های یکی از اساتیدی که حضور داشتم  متوجه شدم که یک نفر از اول تا آخر جلسه خوابش برده است و متوجه شدم که  این حس بدی به سخنران داد. بعد متوجه شدم که این شخص دیشب کلاً در راه بوده است و خودش رانندگی کرده است.

 پس وقتی‌که یک نفر در سخنرانی ما خوابش می‌برد و یا زیاد به ما توجهی نمی‌کند نباید زیاد نگران شویم چون بقیه افراد دارند با اشتیاق به ما گوش می‌دهند و اگر هیچ‌کس به ما گوش نمی‌دهد می‌تواند پیام بسیار بدی برای ما داشته باشد و پیام این است که یا خیلی کسل‌کننده حرف می‌زنیم و یا اینکه مهارتهای لازم برای سخنرانی را نداریم که درهردو صورت باید بیشتر تمرین کنیم.

پس در طول سخنرانی تلاش کنیم به افرادی توجه کنیم که مشتاقانه به ما گوش می‌دهند و تلاش کنیم که حداقل ۲۰-۳۰ درصد زمان را به برقراری تماس چشمی اختصاص دهیم.

 برقراری تماس چشمی یکی از مهم‌ترین کارهایی است که اعتمادبه‌نفس ما را به‌شدت بالا می‌برد و تازه از دید مخاطبانمان هم فردی با اعتمادبه‌نفس بالا و باملاحظه به نظرخواهیم آمد.

مکث کردن در سخنرانی

مکث‌ها از قدرتمندترین اجزا یک سخنرانی موفق هستند و نباید قدرت آن‌ها را دست‌کم بگیریم.

اوایل ارائه سخنرانی‌هایم همیشه فکر می‌کردم سخنران حرفه‌ای کسی است که مداوم و بدون هیچ مکثی سخنرانی می‌کند. اما مربی‌ام به من گفت که این کار اصلاً حرفه‌ای نیست و باید زمان‌هایی را در طول سخنرانی به مکث کردن اختصاص بدهم.

 اگر در طول سخنرانی مکث نداشته باشیم و مخصوصاً اگر سرعت صحبت کردنمان بالا باشد مخاطبان از ما عقب می‌مانند و ارتباطشان با ما قطع می‌شود.

مکث کردن درجاهای مختلف می‌تواند معانی مختلفی داشته باشد مثلاً اول سخنرانی که ما شروع به صحبت کردن می‌کنیم و متوجه می‌شویم که حضار در سر جای خود قرار نگرفته‌اند و یا هنوز دارند با بغل‌دستی خودشان صحبت می‌کنند با چند ثانیه مکث آن‌ها را متوجه می‌کنیم که هر چه سریع‌تر سر جای خود قرار بگیرند و صحبت کردن با بغل‌دستی خودشان را متوقف کنند.

هر سخنران حرفه‌ای ارزش این مکث‌های ابتدایی را به‌خوبی می‌داند که چقدر قدرتمند هستند و اگر همراه با این مکث‌ها خودمان هم در یک جای ثابت ایستاده و جایی از سالن را که شلوغ و پرسروصدا است را نگاه کنیم متوجه می‌شویم که افراد به‌زودی خود را جمع‌وجور کرده و در جایگاه خودشان قرار می‌گیرند.

یکی از متداول‌ترین اشتباهاتی که بعضی از افراد مرتکب می‌شوند این است که به‌جای مکث کردن تلاش می‌کنند که جاهای مکث را با م م م  آآآو …. پر کنند که این دهان پرکن ها نابودکننده یک سخنرانی جذاب است.

قبول کردن استرس در ثانیه‌های اول سخنرانی

خیلی از مخاطبین مرتب از من سؤال می‌کنند که چکار کنم که به‌راحتی بتوانم در جمعی صحبت کنم و هیچ اضطرابی نداشته باشم؟

صادقانه این را بگویم که خودم و تمامی افرادی را که در طول کار کردنم دیده‌ام حتماً ۱۰ ثانیه اول سخنرانی اضطراب دارند.

یک‌بار در یک جلسه سخنرانی بودم که یک سخنران حرفه‌ای که شناخت خوبی از او داشتم حضور داشت و تا یک دقیقه دیگر نوبت سخنرانی او می‌شد. متوجه شدم که شدیداً اضطراب دارد و با تکنیک‌های تنفس عمیق و … خودش را آرام و آماده سخنرانی می‌کند.

پس تلاش نکنیم که این اضطراب چند ثانیه اول را از بین ببریم و کنترل کنیم.

 تنها کاری که باید انجام دهیم این است که با تکنیک‌های تنفس عمیق و یک سری تمرین دیگر این اضطراب اولیه را مدیریت کنیم. اگر زیاد به این اضطراب اولیه دامن بزنیم و مرتب تلاش کنیم که آن را کنترل کنیم خودمان را به دردسر می‌اندازیم و بقیه سخنرانی را هم خراب خواهیم کرد.

نترسیدن از انتقاد کردن در سخنرانی

این هم از سؤالاتی است که خیلی پرسیده می‌شود مثلاً:

اگر سؤالی پرسیدند و جوابش را بلد نبودم چکار کنم؟

اگر شخصی از من انتقاد کرد چکار کنم؟

سه راهکار بسیار مناسب را برای این مسئله به شما ارائه می‌کنم که در هر سخنرانی بتوانید به‌خوبی از آن‌ها استفاده کنید.

راهکار اول:

بارها شنیده‌ایم که می‌گویند علم کم خطرناک است و این واقعاً درست است. تلاش کنیم که بیشتر مطالعه کنیم و مخصوصاً در موضوعی که می‌خواهیم ارائه سخنرانی داشته باشیم  به‌خوبی مسلط باشیم.

راهکار دوم:

به شخص منتقد خوب گوش بدهیم و اگر توانستیم پاسخ انتقادش را با آرامش و با طمانینه بدهیم، عالی است. اگر اصلاً جوابش را ندانستیم صادقانه بگوییم که جوابش را نمی‌دانم و این نشانه شجاعت است که به ندانستن خود در یک مورد خاص اعتراف کنیم.

خردمندی می‌گوید: فقط احمق‌ها فکر می‌کنند که همه‌چیز را می‌دانند.

راهکار سوم:

به مخاطبانمان بگوییم که با ما در تماس باشند ( از طریق ایمیل، وبسایت و …. )  و بگوییم که من باید این موضوع را بررسی کنم و بعداً از طریق راهه‌ای ارتباطی به شما خواهم گفت. و این خودش نشانه اعتمادبه‌نفس است.

به‌هیچ‌عنوان اطلاعات غلط به مخاطب ندهیم، چون ما در قبال مخاطبان خودمان صدرصد مسئول هستیم.

شناخت مخاطب در سخنرانی

تلاش کنیم که قبل از سخنرانی از مخاطبان خود، جنسیت، سن، وضعیت تاهل، و…. اطلاعات کسب کنیم و شناخت کافی پیدا کنیم.

اگر ندانیم که برای چه کسانی سخنرانی می‌کنیم احتمال دارد به دردسر بیفتیم. زیرا محتوای سخنرانی برای افرا متاهل با سخنرانی برای افراد مجرد یا با کودکان کاملاً فرق دارد و ما باید برای هر کدام از این مخاطبین موضوعی که برای آنها جذاب است و یا دغدغه آنهاست، سخنرانی کنیم.

هراندازه مخاطبان خود و دغدغه های آن‌ها را بهتر بشناسیم می‌توانیم برای سخنرانی خود بهتر برنامه‌ریزی کرده و آن را بهتر طراحی کرده و در نتیجه با اعتمادبه‌نفس بیشتری سخنرانی کنیم.

مطمئن باشید که با رعایت این شش راهکار می توانید سخنرانی جذابی داشته باشید و در اوج اعتماد به نفس سخنرانی کنید.

منبع:mahmoodkarimzadeh.com

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *